Żywo kalkulując doszedłem do wniosku, że owy cylinder mógłby stanowić świetne uzupełnienie odzienia. Ewa przyjęła to z aprobatą dodając bym doprowadził go jedynie do słusznego stanu, a nie z zakurzonym łaził. Do przyjazdu autobusu do Międzychodu spacerowaliśmy wokół jeziora. Romantyczne spacerek. Po przybyciu do Międzychodu udałem się do pierwszego lepszego sklepu spożywczego w celu zakupu karty doładowującej. Przez otwarte drzwi szklane dostrzegłem grupkę znajomych mi osób wewnątrz. Tak…jednym z nich był ten koleś, dzięki któremu poznałem się z Ewą, zaś drugą postacią była jego przyjaciółka najwyraźniej. Po zakupie karty podszedłem do nich zamieniając z nimi dwa słowa. Chwilę pogadaliśmy o tym co u nas. Właściwie to oboje niewiele mówili. Cóż..nie miałem zamiaru nalegać. Pożegnałem ich i odszedłem w kierunku Gorzynia, w którym pojawiłem się około godziny 22.00.

Dzień był piękny, słoneczny oraz upalny. Drzwi szklane sklepu były otwarte szeroko na oścież. Kupiliśmy wodę mineralną i jakieś chipsy. Pojawiliśmy się na altanie przy moim domu. Ewa podzieliła się ze mną jakąś muzyką. Pożyczyła mi parę płyt, a także jakąś książkę autorstwa  Anny Rice, która w czasie późniejszym spodobała mi się bardzo. Przyjemnie spędzaliśmy czas rozmawiając i się wygłupiając. Dowiedziałem się, że kocha fotografię. Robienie zdjęć to jej  pasja.  Spytała mi się, czy nie miałbym ochoty porobić z nią tego dnia drobnej sesji. W sumie to nie miałem nic przeciwko. Wieczorem udaliśmy się na drobny spacer w trakcie którego usiłowaliśmy wykonać jakieś artystyczne zdjęcia. Natura sprzyja takim zdjęciom. W ciągu zaledwie jednego wieczora powstała cała masa zdjęć. Obiecała mi przysłać link do sendspace’a. Pół godziny później podjechała po nią siostra. To było spotkanie z tych bardziej pamiętliwych.